บุษบารักร้อย--นราเกตต์

posted on 25 Apr 2012 22:08 by mim-na in ThaiNovel directory Fiction
บุษบารักร้อย  โดย  นราเกตต์
 
 
 
ความรักต้องห้าม ของหัวใจอ่อนไหวสองดวง ระหว่างคู่อาหลานกำมะลอที่ต้องคอยปิดบังความรู้สึกตัวเอง

'การ เต' จิตแพทย์หนุ่มผู้เพอร์เฟ็กต์ 'หล่อ' 'รวย' 'ดี' แสนจะเลิศเลอไปหมดทุกอย่าง แต่เขามีจุดอ่อนอยู่ตรงที่...หลงรักหลานสาวของตัวเอง...

'เดหลี' สาวน้อยแก้มใสราวกับพุดดิ้งสตรอเบอรี่ แต่ช่างเอาแต่ใจอย่างร้ายกาจ ขี้วีน จอมโวยวาย อาละวาดเก่ง ระดับมืออาชีพยังอาย ไม่เคยกลัวใครหน้าไหนทั้งนั้น แต่เธอมีจุดอ่อนอยู่ตรงที่...หลงรักอาของตัวเอง...
 
 

 ----------------------------------

 

 

หลังจากที่เขียนปลาบปลื้มชื่นชมนิยายของคุณนราเกตต์มาสองเล่ม  มิมก็ไปเฟ้นหานิยายเก่าๆ ของนักเขียนคนนี้มาอ่าน  ซื้อเองบ้างยืมเพื่อนบ้าง  แต่ที่หายืมยากที่สุดคงเป็นเล่มนี้มั้งคะ  ซึ่งมิมอ่านแล้วอยากจะร้องไห้  เพราะหลังจากอวยมาซะเยอะ  เล่มนี้เห็นทีจะต้องบ่น (อีกแล้ว)

หลี  หรือ  เดหลี  เด็กสาวขี้วีน  เอาแต่ใจ  โมโหร้าย  ชอบทำลายข้าวขอ งต้องหัวเสียจนแทบพ่นควันออกจากหู  เมื่อมารดาของเธอกำลังจะเเต่งงานใหม่กับพ่อเลี้ยงเมืองเหนือ


ในงานแต่งของแม่  เดหลีขึ้นไปกล่าวคำอวยพร (ก่นด่ามากกว่า)  จนแม่เธอโกรธและต่อว่าหญิงสาวอย่างหนัก  เดหลีโกรธมากจึงรี่กลับบ้านเพื่อเก็บของเเละหนีออกจากบ้านไป

ระหว่างทางที่จะไปไหนไม่รู้  รถของเธอเกิดหม้อน้ำเสีย  แต่แล้วก็มีพระเอกขี่ม้าขาวขับรถมาเทียบ  คนคนนั้นไม่ใช่ใครอื่นไกล  เขาคือการเต  ลูกติดของภรรยาใหม่ของปู่เดหลีนั่นเอง  เดหลีเรียกเขาว่า"อาน้อย" เพราะอายุของทั้งสองห่างกันไม่ถึงสิบปี

 
การเตให้หลานสาวไปพักด้วย  โดยโทรรายงานแม่เดหลีเรียบร้อยและสัญญาว่าผ่านไปสองสัปดาห์เมื่อเดหลีใจเย็นลง  เขาจะพาเธอไปส่งคืน 
 
ระหว่างอยู่ด้วยกัน อา-หลานก็แบ่งปันความใกล้ชิดสนิทสนมเหมือนเมื่อวันก่อนๆ สมัยที่อาน้อยยังไม่ได้ไปเรียนที่ต่างประเทศ
 
การเตเอง ทีแรกได้พบหลานสาวเเสนรักเขาก็ดีใจ  และทำหน้าที่อาอย่างเคร่งครัด  แต่แล้ววันหนึ่ง เมื่อทั้งสองทะเลาะกัน  เดหลีน้อยใจหนีออกจากคอนโดเขาแล้วขับรถตกถนน  ความรู้สึกเจ็บแปลบในหัวใจก็บังเกิด  แต่ต้องทนเก็บไว้เพราะไม่อยากให้ใครตราหน้าว่าอา " รัก " หลานตัวเอง
 
เดหลีตอนเเรกก็ไม่คิดอะไรกับผู้เป็นอา  แต่เมื่อต้องกลับบ้าน  หญิงสาวจึงรู้หัวใจตัวเอง  และได้รู้ว่าอาน้อยไม่ใช่อาที่แท้จริงของเธอ
 
แม่ของเธอไม่ยอมให้เธอไปหาอาน้อย  ด้วยเหตุผลที่ว่าถ้าลูกสาวกับอารักกัน  ใครๆ เขาจะตราหน้าเอาได้  โดยเฉพาะญาติของสามีเก่าของนาง
 
แต่เดหลีหนีออกจากบ้านมาได้  และไปที่คอนโดที่เคยอยู่อาน้อย  หากปรากฏว่าอาของเขาขายคอนโดทิ้งและย้ายไปอยู่ต่างประเทศเสียแล้ว
 
เดหลีตามไปที่ต่างประเทศ  เฝ้าตามหาอาน้อยของเธอนานถึงสองปี  ในใจทั้งรักทั้งน้อยใจที่อาน้อยหนีเธอไป  แต่แล้วฟ้าก็เมตตาเมื่อวันหนึ่งเธอได้พบเขา  ในที่สุดทั้งสองก็รักกันและได้รับความยินยอมจากทุกฝ่าย  และปู่เดหลีบอกว่า ไม่ได้อาเป็นลูกแท้  ได้เป็นหลานเขยก็ยังดี...
 
มิมไม่ชอบนางเอกเรื่องนี้ค่ะ  เธอเป็นโรคจิต คนเขียนอาจบอกว่าเธอเป็นคนมีปมเพราะพ่อแท้ๆ ตายเมื่อยังเด็ก แถมยังเป็นคนขี้โรค  จึงทำให้เป็นคนเอาแต่ใจ  แต่อันนี้เอาแต่ใจ  ขี้วีน  ไม่เห็นหัวผู้ใหญ่  ทำลายข้าวของ  ไม่พอใจก็กรี๊ดๆ  ใช้กำลังตบตี  วางแผนจับผู้ชาย....เอิ่ม  ที่พูดมามันนางเอกจริงเหรอนี่
 
 
ที่สำคัญคือเมื่อเธอรู้ตัวว่ารักอา  เธอก็บุกตะลุยไปหาเขาเหมือนรถถังที่ไม่มีเบรค  ถามหน่อยเธอเคยเเคร์ความรู้สึกของเขาไหม  สนใจไหมว่าเขาจะอยากได้เธอหรือเปล่า  จริงอยู่ที่อาน้อยเคยเผลอไผลจูบเธอตอนที่เธอเเกล้งหลับเมื่อทั้งสองอยู่ด้วยกันในคอนโด  แต่การพยายามยัดเยียดตัวเองให้เขาชนิดเอาเป็นเอาตายโดยที่เขาไม่เคยพูดว่าอบากเป็นคนรักของเธอ  แบบนี้มันสมควรไหม 
 
ดีหน่อยที่ฝ่ายชายเป็นพวกยับยั้งช่างใจ  ถ้าเป็นคนอื่นนังหลีคงไม่รอดมานานขนาดนี้
 
เนื้อเรื่องไม่มีปมอะไร  หวานกุ๊กกิ๊กชวนเลี่ยนซึ่งไม่ใช่สไตล์ที่มิมชอบเลยสักนิด นางเอกคิดเองเออเอง  ส่วนภาษาโอเค  ตัวเอียงเยอะไปหน่อยทั้งที่ไม่ต้องเอียงมาก็ได้  POV99% เป็นของนางเอก   ส่วนมิมอ่านไปก็ได้แต่ถอนใจเฮือกไปเพราะไม่ชอบนิสัยนางเอกเอาซะเล้ยยย
 
แถมตอนจบก็ห้วนและไม่ค่อยตรงประเด็น  เดหลีแอบวางยานอนหลับอาน้อย แล้วจัดฉากให้เหมือนกับว่าทั้งสองมีอะไรกัน  แต่อาน้อยจับได้เสียก่อนแล้วตอนนั้นเองเขาจึงยอมรับในที่สุดว่ารักเดหลีเหมือนกัน  ...เอ่อ....คุณท่านอดทนมาตั้งนานแล้วทำไมมาบอกเอาตอนนี้ล่ะ  คือมันไม่ได้มีเหตุการณ์สะเทือนซางมากเสียจนทำให้อาน้อยต้องยอมรับความรักที่มีให้เดหลีในเวลา"แบบนี้"  แล้วทำไมมาเลือกบอกตอนที่เดหลีมันวางแผนจัดฉากเสียเล่า!!!
 
สรุป  ใครชอบกุ๊กกิ๊กก็หามาอ่านนะคะ  เพื่อนมิมบางคนชอบมากกก บอกนางเอกน่ารักอย่างโน้นอย่างนี้  มิมคงแก่เกินกว่าจะเข้าใจ  เล่มนี้คงอ่านครั้งเดียวพอ
 
อ๊ะๆ!!  แต่อย่าสับสน
 
เล่มนี้พิมพ์เมื่อปี 47 ค่ะ  และเมื่อเทียบกับ "ลมซ่อนรัก"  หรือ  "เงาเสน่หา" ที่ปีพิมพ์ในปี 50 และ 51 ซึ่งมิมเคยรีวิวไปแล้ว  ก็ขอบอกเลยว่าบุษบารักร้อยเทียบสองเล่มนี้ไม่ติด  ทั้งในด้านการวางพล็อต  สำนวน  ความสมเหตุสมผล  คุณนราเกตต์พัฒนาฝีมือและชั้นเชิงขึ้นมากชนิดที่เรียกว่าแทบไม่เห็นฝุ่นเลยล่ะค่ะ
 
 
ป.ล.  มิมติด Wild Desire ไว้ก่อนนะคะคุณ anges เดี๋ยวรอฤกษ์ยามงามดีก่อน ^^
 

Comment

Comment:

Tweet

ถ้าพล้อตเป็นอย่างนี้จริงๆ ก็ไม่ใช่แนวที่เราจะอ่านเหมือนกันแฮะ 
แต่เล่มอื่นของนราเกตต์ เขียนดีจริง

#3 By dal (1.4.223.196|1.4.223.196) on 2015-09-13 14:54

จริงค่ะ เดี๋ยวนี้นางเอกเปลี๋ยนไป๋ วางแผนจับพระเอกกันเลยทีเดียว

แนวเขียนของคุณนราเกตต์โตขึ้นมากเลยค่ะ เหมือนคุณร่มแก้ว นักเขียนพัฒนาดีขึ้นอย่างนี้ก็ดีใจ จะได้อ่านนิยายสนุกมากขึ้น

#2 By มิมนา on 2012-04-27 11:13

รอได้ค่ะ surprised smile ... นางเอกขี้วีนจนน่ารำคาญสินะคะ แถมเธอยังแรว๊งด้วย เดี๋ยวนี้จุดขีดขั้นระหว่างนางเอก กับนางร้าย มีแค่ ใครจะได้ผู้ชายมาครองสินะคะ sad smile

แต่แบบนี้ แฟนของคุณ นราเกตต์ น่าจะปลื้มไม่น้อย ที่งานมีการพัฒนาอย่างเห็นได้ชัดแบบนี้

#1 By anges on 2012-04-26 16:54